حس من

دلم باران میخواهددلم یک دشت میخواهدو یک عالم گل زیبا/دلم سرسبزی میخواهدشدم خسته ز دود و دم و گرد و خاکسرم دردمند ز بوق ها و شلوغی خیابان ها/چه میشه کرد؟کجاست باران؟کجاست آن دشت؟کجان گلهای رنگارنگ؟همه هستند اما دور از دسترسهستند در جایی دور از منکنار من فقط دود است و گرد و خاک و پاساژ و مغازه هامن اینجا باغ نمیبینمباید باغی بسازم مناگر یک باغ نسازم منیک باغچه که میسازمشاید الآن نتوانمولی حتما میسازمگلی را من خواهم کاشت گلی خوشبو /گلی زیبا خواهم کاشت حس من...

برای حال خوش داشتن سفر بایدسفر به سرزمین شاد سرسبزی/کویر هم هستچه خوب هم هستسکوت دارد و آرامشو آسمانی پر ستاره/انتخاب با توست/سفری کنو بشناس جای جای وطنت را،سفری کن و هوایی تازه؛سفری کن و چیزی را کشف/سفری کن ،سفری آنگونه که بماند در خاطره ات/سفری کن؛و اگر نیست مجالش الآنیاد دار در ذهنت که سفر باید کردگر چه باشد مسیر به فاصله ی دو کوچه ی نزدیک به همسفری کن آغاز حس من...

وقت خود ساختن استخود خود را ز نو من خواهم ساختآنگونه که دلخواهم استآنگونه که دور نباشد از عقل و خردخود،خود خواهم ساختتا دگر غصه نباشد در دل کوچک منتا که من دور نباشم از مهرتا همش خشم نباشد در باطن منمن یک انسانمخود را انسان وار از نو خواهم ساختانسانی نزدیک به خدا حس من...

بچه ها را دوست دارمخنده هاشان را دوست دارمدلم با گریه هاشان به درد میآید؛از بس که بی غل و غش و ساده اند،بدون نقاب اند،خودشان اند،فیلم بازی نمیکنند حس من...